بزرگ ترین سبب زوال اهل علم

زوال وانحطاطی که در اهل علم وجود دارد سببش این است که فقط الفاظ علم را یاد می کنند ومطابق با استعداد ومحنت خود مسایل را هم یاد می گیرند . ولی این که بوسیله گناهان نور پیدا نمی شود فکر این را نمی کنند واز تحصیل نورانیت غافل می باشند  . پس وقتی که در انسان نورانیت بیاید در وجود آن شخص شأن ( إِذا ذُکِرَالله  ) پیدا می شود از دیدن چنین بندگانی ایمان تازه می شود .همین بندگان سبب یاد دهانی الله تعالی می شوند .کسانی که در مجلس چنین افرادی می نشینند اشتیاق تعلق مع الله  پیدا می شود  .بذریعه مجالس این افراد تنفر از گناه وشوق اطاعت در وجود انسان  پیدا می شود . واین صفات شأن همان بندگانی است که از گناهان خود رادور نگه می دارند همین افراد هستند که نور علم فکر وقلب آنان را منوّر می نماید .

                                      ( مجالس علم وذکر ص ۶۷ )